پلانکدو مسیر جدا برای مک
بسته تاریخی Plank Station 1.0.0 برای macOS، توزیع سورس با setup و run است: عامل Python و رابط محلی را اجرا و مرورگر را باز می‌کند. این بسته با محصول جدید Plank Station Remote 1.3.0 یکسان نیست.
Remote از سورس Station 1.2 جدا شده، اما نقطه ورود و درگاه متفاوت دارد. فایل‌های عامل و رابط قدیمی برای ردیابی در سورس باقی‌اند؛ در بسته بومی جدید اجرا نمی‌شوند. Remote جایگزین کامل قابلیت‌های نوشتن Station سازمانی نیست.
ساخت و محتوای بسته Remote
اسکریپت ساخت، Swift را برای arm64 و x86_64 با حداقل macOS 12 کامپایل و خروجی Universal ایجاد می‌کند. برنامه از AppKit، WebKit و Security استفاده می‌کند؛ رابط React از منابع داخل بسته و scheme اختصاصی بارگذاری می‌شود.
در خروجی بومی برای اجرای برنامه به Python، Node، Docker، Besu یا وب‌سرور localhost روی مک نیاز نیست. دفترکل روی سرور می‌ماند و برنامه خلاصه وضعیت، بلاک‌های اخیر و بلاک انتخابی را می‌خواند. این رفتار، نود کامل یا light client با اثبات مستقل نیست.
اتصال و دسترسی
دو مسیر ارتباط HTTPS و SSH با forced command وجود دارند. در مسیر SSH، بررسی هویت میزبان اجباری است و forwarding، PTY و فرمان محلی دلخواه فعال نمی‌شوند. مسیر HTTPS تغییرمقصد خودکار و گواهی نامعتبر را راه‌حل اتصال نمی‌داند.
توکن دسترسی Station با کلید SSH، کلید کیف پول و کلید اجماع متفاوت است. نقش و دامنه دسترسی از سرور می‌آیند. تنظیمات عمومی در فایل اتصال و توکن به انتخاب کاربر در حافظه یا Keychain اختصاصی محصول نگهداری می‌شود؛ lock نشست حافظه را پاک می‌کند.
وضعیت ساخت و امضا
گزارش نسخه 1.3.0 موفقیت ۱۸ آزمون درگاه، ساخت React و ساخت Universal را ثبت می‌کند. خودآزمایی منطق بومی روی arm64 و بررسی ساختار امضای ad-hoc نیز در همان گزارش آمده است.
این بسته Developer ID و notarization اپل ندارد. آزمون نهایی پنجره WebKit و مسیرهای SSH/Keychain در نشست عادی کاربر و اتصال کامل به تولید در گزارش تأیید نشده‌اند. وجود باینری x86_64 داخل Universal به معنی آزمون اجرایی مستقل روی مک Intel نیست.
راه‌اندازی سازمانی
مدیر شبکه باید درگاه را جداگانه روی سرور آماده کند، هویت Station و کلید دسترسی اختصاصی بدهد و Chain ID، Network ID و هش بلاک صفر مورد انتظار را از مسیر معتبر تحویل دهد. نمایش فرم اتصال یا نصب برنامه به‌تنهایی عضویت یا مجوز نمی‌سازد.
اسکریپت بسته‌بندی runtime، محیط‌ها، دیتابیس، وابستگی‌های ساخت و تنظیمات واقعی درگاه را از بسته سورس کنار می‌گذارد. پیش‌فرض‌ها و مثال‌های تاریخی باید هنگام تحویل بازبینی شوند؛ در مستند عمومی از نشانی عملیاتی، آدرس اعتبارسنج یا کلید واقعی استفاده نمی‌شود.