پلانکامنیت در چند مرز مستقل
مرورگر، API، پایگاه داده، ارائه‌دهندهٔ بیرونی و شبکه، مرزهای اعتماد جداگانه‌اند. اعتبارسنجی در فرم برای تجربهٔ کاربر مفید است، اما کنترل مجوز باید در API و پایگاه داده نیز اعمال شود. پاسخ یک سرویس بیرونی نباید بدون تطبیق شناسه، واحد و وضعیت به یک نتیجهٔ مالی قطعی تبدیل شود.
- کلید خصوصی ولیدیتور با کلید API سرویس قیمت یا هویت متفاوت است.
- مجوز مدیر محتوا نباید به عملیات شبکه یا کلیدهای امضا گسترش یابد.
- دادهٔ عمومی دارایی با پروندهٔ هویتی یا بانکی مشتری یکسان نیست.
نشست و اطلاعات محرمانه
مسیرهای نشست مشتری و مدیریت مستقل‌اند. مدیریت وب بر اساس نقش و احراز هویت دومرحله‌ای محدود می‌شود؛ جزئیات همان پیاده‌سازی در راهنمای مدیریت آمده است. کلید ارائه‌دهنده باید سمت سرور و در مسیر ذخیره‌سازی محرمانهٔ مربوط نگهداری شود؛ دریافت کلید از پنل، مجوز نمایش آن به کاربران عمومی نیست.
- مقادیر کلید، کوکی نشست، کد OTP و عبارت بازیابی را در نمونه‌کد، URL، خروجی خطا و گزارش عمومی قرار ندهید.
- در جابه‌جایی یا تعویض کلید، دسترسی قبلی و وضعیت وابستگی‌ها را بررسی کنید.
- کلیدهای مدیریتی سرور نباید با پیشوندهای مخصوص متغیر عمومی مرورگر منتشر شوند.
مجوز داده و فایل
قواعد RLS، توابع پایگاه داده و کنترل مالکیت فایل برای تفکیک دادهٔ کاربر و مدیر در پروژه وجود دارند. نام جدول، مسیر فایل یا پنهان بودن دکمه مجوز محسوب نمی‌شود. برای اسناد خصوصی، زمان و دامنهٔ دسترسی باید محدود بماند و بررسی مجوز در هر درخواست انجام شود.
پذیرش تصویر و مدارک باید نوع فایل، اندازه و مالکیت پرونده را کنترل کند. موفقیت بارگذاری، نتیجهٔ تأیید هویت یا تأیید حقوقی دارایی نیست.
درستی عملیات مالی
مرور قیمت و محاسبهٔ تعداد، عملیات مالی قطعی نیست. چرخهٔ سفارش واقعی به بازخوانی قیمت، کارمزد و موجودی سمت سرور، جلوگیری از تکرار، ثبت دفترکل، رسید و تطبیق نهایی نیاز دارد. تا زمانی که این مسیر برای یک محصول فعال نشده است، رابط نباید موفقیت خرید یا برداشت را القا کند.
امنیت نود و بستهٔ نرم‌افزار
دسترسی RPC مدیریتی، فرمان‌های چرخهٔ نود، نسخهٔ genesis و نقش ولیدیتور باید متناسب با محیط کنترل شوند. راهنمای شبکه جزئیات واقعی محصولات را پوشش می‌دهد. داشتن برنامهٔ دسکتاپ یا فایل نصبی به‌تنهایی اثبات امضای رسمی یا ایمن بودن استقرار اینترنتی نیست.